قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / آثار و تألیفات / صد و ده اشاره

صد و ده اشاره

 

 

 

 

 

 

برگزیده هایی از این کتاب:

اشاره نود و شش:

جناب علامه طباطبایی از مرحوم قاضی نقل می فرمود که حوض را جرم کش زدی ؟ گاهی مشاهده می کنی آب صاف است ولی بو می دهد . این برای آن است که گوشه و کنار حوض هنوز آشغال است و آب را بودار می کند و این آقا که جرم کش انداخته آن کنار زاویه را نگرفت. آب صاف است ولی بو می دهد، چون درست آن زاویه ها را جرم کش نگرفته . آن زاویه نمی گذارد آب بی بو باشد . انسان نماز می خواند . روزه هم گرفته خلوتی هم دارد ولی می بینی به وقتش بو می دهد ، چون خودش را خوب تطهیر نکرده . شیخ می فرماید علاوه بر رفض که ترک کردن است نفض هم بکنید . یعنی فرش را بتکانید . تنها رویش را جارو زدن کافی نیست . جارو کشیدن رفض است تکان دادن نفض.

سعدی حجاب نیست،تو آیینه پاک دار     زنگار خورده چون بنماید جمال دوست

_________________________________________________________________________________________________________

اشاره هشتاد و هفت:

در رد قول کسانی که قائل به معاد جسمانی اینجایی هستند و می گویند معاد با همین جسم مادی است باید عرض کرد آخرت غیر از دنیاست و اگر همین ماده و جسم باشد دنیای مجدد می شود و هرکسی همان کاری را که کرده تکرار می کند . لذا در معاد جسمانی نمی توان گفت انسان با همین بدن خاکی مادی حاضر می شود چون جسم مادی همراه با شرایط خاص خود می باشد بلکه با جسمی که مناسب آن نشئه باشد .

__________________________________________________________________________________________________________

اشاره نود و سه:

اولین و آخرین فرد خلیفه است.اول حضرت آدم خلیفه بود و پیامبر.چون نمی شود جامعه انسانی بدون نبی باشد و آخرین نفر هم خلیفه است ، چون بدون ربط به حق نمی شود : و لو لا الحجه لساخت الارض باهلها

__________________________________________________________________________________________________________

اشاره بیست و هشت:

«فأرسلنا إلیها روحنا فتمثل لها بشرا سویا» (سوره مریم، آیه ۱۷) خداوند ما و شما را توفیق دهد. اگر مقداری مواظب نفس باشیم و اگر قوه خیال را که سرمایه شیرین و گرانقدری است یک مقدار آن را تربیت کنیم و تعلیمش بدهیم و در تحت آدابی خاص آن را داشته باشیم، اوائل در خواب و بعد در بیداری اشباح و اشکال و ارواح را می‌بینیم چنانچه به مریم نشان داده شد.

تحف العقول در اوائل حدیثی از علی بن شعبه از حضرت رسول – صلی الله علیه و آله – نقل می‌کند که حضرت فرمود: «مؤمن وقتی ایمانش قوی شد خوابهایش کم می‌شود و باید این طور باشد». وقتی به درجات عالی رسید دیگر چه حاجت که خواب ببیند، در بیداری مشاهده می‌کند. روایت خیلی شیرین و عرشی است. مؤمن وقتی ایمانش قوی شد رؤیایش کم می‌شود و در بیداری می‌بیند. غرض خداوند که توفیق دهد و مواظبت و مراقبت مرحمت فرماید و انسان کشیک نفس کشید و قوه خیال را پروراند و تربیت کرد و به آن آمادگی داد می‌بینی که اشباح و اشکال را چگونه مشاهده می‌کند. مریم صدیقه (س) که خدواند می‌فرماید «فأرسلنا إلیها روحنا فتمثل لها بشرا سویا» مشاهده می‌نمود. جناب عالی هم این طور می‌توانی ببینی. هر کسی به اقتضای ذات انسانی و نفس خودش، اگر مواظب خودش بوده باشد و خود را در مسیر تکامل نگه دارد و برنامه قرآن را که «إن هذا القرآن یهدی للتی هی أقوم» (سوره اسراء، آیه ۹) در خود پیاده کند. می‌بینیم که خواب‌های خوش، بیداری‌های خوش، گفت‌وشنودهای خوش، رفقای خوش دارد. روز که وارد می‌شود آرزوی شب می‌کند که دوباره با آن رفقا، با آن افرادی که وارد می‌شوند، با تمثلات صحبت و حرف داشته باشد.

یک وقتی کسی آمد برایم گفت: «می‌خواهی دستور احضار اجنه را به شما بدهم؟» گفتم: «نمی‌خواهم. من با این همه مشغولیات و با افراد زیادی که سر کار دارم کم است که با اجنه هم سر کار پیدا کنم.» خوب حالا می‌بینی که انسان آرزو می‌کند شب را با ارواح ملکوت محشور بوده باشد.

منبع: وبلاگ علامه حسن زاده آملی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *